به قلب خسته ات نمی رسد

                                 چه بی صدا می گریم

میان مرگ لحظه ها

         در انتظاری سرد

                        چون بید

                             بر خود می لرزم

من و تنی نالان

          تو با غم یاران ( هم پیمان )

                              چه بیقرار می سوزم

به موسم باران

            مرا دعایی کن

                         که از غم هجران

                                            باز می گریم

دیگر بهار سراغی از من نمی گیرد ، نه بوی خاطره می آید و نه بوی حادثه . اینک این منم در فراسوی آرزوهای کمرنگ که با پر و بالی شکسته به سویت پر می کشم و تو چه می دانی که این اندوه چیست ؟

اکنون که آواز چلچله ها از دور می رسند من تکیده و غمگین بر سر هر چشمه ای غمناک می نشینم و تو را می ستایم . دیریست باور کرده ام فرو ریختن پرچین های گلین معطر خاطره را که همچون آواری بر سرم سایه افکنده است . باز با یاد تو در خاطر پروازم و در هر پرواز مزه نقلهای سپید قندان ، طعم دیگری در دهانم دارد .   

شیرین ...

                آموختم

                         کویر عطش های 

                                                 بی تو بودن را 

من از ترس کودکی تنها 

                         آموختم

                                 عبور لحظه های 

                                                      بی تو بودن را

من از پیوند رود با دریا

                      آموختم

                                همه پاکی

                                              با تو بودن را

من از کوچه باغ های عشق

                            آموختم

                                     خطوط سبز

                                                   با تو بودن را ...

می خواهم از اشکهایم قایقی بسازم و با تو هم سفر شوم به سرزمین رویاهایم ...تو که عشق زمینی ام را باور نداری شاید آنجا که از زمین از ما از همه و همه دوریم من را باور کنی عشقم را باور کنی ... چگونه می توانم به تو ثابت کنم جز تو برایم هیچ هست ؟ مرا بپذیر هر گونه که می خواهی مرا بنگر ... دیر وقت است اما برای من لحظه ها نیز یکی شده است زیرا تو در آنها جای داری ...من بی تو هیچم بهترینم باورم کن ... من و عشق و زمینی ام را بپذیر ...   

شیرین ...

می خوام بگم پشیمونم        بدون که من عوض شدم 

بیا و بگذر از خطام          به پاکی چشات قسم

می خوام خودم رو گم کنم          به باور تو برسم

بیا دوباره دستاتو          رو شونه های من بذار

تو تن خسته چشام          هزار هزار آینه بکار

بذار دوباره ما بشیم          از کینه ها فرار کنیم

غم ها مونو دور بریزیم          شادی هارو شکار کنیم

یه فرصت تازه می خوام           بدون که من منتظرم

برای یک بار که شده           می خوام بگی دوستت دارم

با همه تلاطم های قلبم با نگاهت آرام می شوم . با همه دلتنگی هایم پشت سرت قدم بر میدارم تا بتوانم امروز را با تو باشم . شاید فردا در تنهایی عشقم را باور کنی . عشق را در عمق چشمان و نگاه زیبای تو جستجو می کنم . چون می دانم به یقین می دانم که فردا می آیی و به تنهایی ام برای همیشه خاتمه می دهی .

شیرین ...

در خانه ی خاموشم

می ترسم ازین کابوس

کردی تو فراموشم

همصحبت پاییزم

هم خانه ی تنهایی

بر گرد و ببر من را

تا اوج شکوفایی

فانوس خیالم را

آویخته ام بر سر

دنبال تو می گردم

در خاطره ها یک سر

کاش می شد اشکهایمان را به قیمت عشق بفروشم . کاش خریداری برای دل های شکسته پیدا می شد . کاش قلب بی عشق را با ذره ای محبت نمی خریدند . کاش می شد تو را با یک ترانه خرید ...

شیرین ...

آن شب که من در آرزوی خواب بودم

يا در خيال لحظه هايی ناب بودم

شب با سکوت سربی اش آرام می رفت

من غرق در زيبايی مهتاب بودم

تو بی خبر از راز من آسوده بودی

من بی قرار و عاشق و بی تاب بودم

شايد برايت يک سبد تکرار باشم

اما به چشمانت قسم کمياب بودم

بی اعتنا بودی به اين درياچه عشق

من تشنه يک جرعه ای از آب بودم

از بخت بد خواب هم برايم ناز ميکرد

آن شب که من در آرزوی خواب بودم

باز هم به يادت تنها خط خطی می کنم باز هم برايت می نويسم باز هم دلم گرفته است باز هم من باز هم سکوت و باز هم قدم زدن تو زير باران اشکهايم ٫ و باز هم دوستت دارم هايم ...

شيرين ...