فقط با تو بهار من رنگ می گیره دیوار تن

ای لحظه پرواز من تکرار می شی تو ساز من

ترانه های قلب من ببین فقط از تو می گن

از انتظار خسته شدم خسته تر از خسته شدم

ببین که از نبود تو پنجره بسته شدم

صدای تنهایی من کاشکی به گوشت برسه

کاشکی بگی یه روز میام بگی که تنهایی بسه

بلوایی توی قلبمه از حسرت و از فاصله

فاصله وقتی بشکنه تموم می شه این قا ئله

من آن عروسک خیمه شب بازی هستم که در ضیافت ملودی مرگ عشق تو ، زیباتر از همیشه خواهم رقصید . من به دنیا نگریستم ، دنیا نیز به من نگریست  ، آنگاه در بهتی غریب با هم گریستیم . این جا مزرعه طلسم شده است ، و من مترسک آن ... کسی عاشقم نمی شود .

شعر جدیدم را برای دوستی نوشتم که در نظرات وبلاگ من از خستگی هایش گفته بود ... امیر عزیزم خستگی فقط برای تو نیست ما همه روزی خسته میشویم ، مهم این است که خستگیهایمان را بهانه نکنیم برای دلهایی که می شکنیم

شیرین ...

به کجا باید رفت ؟ ز که باید پرسید

                                        واژه عشق و پرستیدن چیست ؟ !

با یه عشق ساده باورت کردم           باورم نشکن که بی تو وجودم هیچ

ای دل بی تو باخت و بردنم هیچ        بی تو تنها ماندنم هیچ گریه و خندیدنم هیچ

با تو دیگر قصد جان هیچ                  با تو خشم آسمان هیچ

                                  با تو بودن غیر از آن هیچ 

قشنگم ، والاترین واژه ها در مقابل تو هیجان زده می شوند و امکان شاعر شدن را از من می گیرند . دل باخته ام عیبی ندارد مرا به هیچ بگیرید ، من با ساده ترین واژه ها اعتراف خواهم کرد . . . تنهایی چون پیچکی لجوج تمام زندگی ام را احاطه کرده است مگر نمی دانید سخت دوستتان دارم ... برگرد . . . مرا به چشمه چشم تو نیاز است . . .

 شیرین . . .

من تمنای دلم را سوی امواج خروشان می برم

من وجودم را برایت هدیه آوردم ولی :

در عوض یک خاطره از آن برایم ماند و بس

آن تویی؟ تو ، ای که از جنس یخی

از تو می گویم ، نمی دانم که چشمان سیاهت بار دیگر با من است

ای که چشمانت همانند شب تار من است

می پرستم ، می ستایم آن دو چشمان سیاهت را

تا ابد در حسرت چشمان تو دریای اشکم

بی تو من خاموش و سردم

مرا به مهربانی شادی ها خواندی و خود در لابلای غم ها پنهان شدی.آنگاه که به سویت آمدم ، تنهایی را به من هدیه دادی ، اینک که اینچنین به تو محتاجم ، مرا به دستهای نا مهربان روزگار سپردی و ابن روزگار هر روز مرا با آدمکی نا مهربان تر از تو آشنا کرد ، اما این آدمکها هم گذران روزهای بی تو بودن را برایم آسان نکرد و هر کدام با رفتنشان خاطره رفتنت را در ذهنم زنده تر کردند . چگونه توانستی مرا در جاده های بی کسی رها کنی ؟ بیا تا از تو جویا شوم چرا مرا از یاد بردی و خود بی خیال از همه در پی سرنوشتی دیگر قدم برداشتی  ...

شیرین ...