آدما آی غنچه ها آی کوچه ها تو رو خدا بگین نره
پیاده ها سواره ها مسافرای جاده ها تو رو خدا بگین نره
تو رو خدا بگین نره اگه بره من حرفامو به کی بگم؟
آخه من هم عاشق شدم داره میره من چی بگم؟
آهای شبا ستاره ها ترانه ها اگه بره قشنگی ها رو میبره
آی آدما مسافرا پنجره های کوچه ها تو رو خدا بگین نره
عاشق شدم اون می دونه واسه همین داره میره
اگه بره کی تو شبام شعرام رو از من می گیره؟
نرو بمون اگه کمم عاشق شدم خیلی زیاد
یادش به خیر چه زود گذشت اون اولا یادت میاد؟
مترسکی غریب بودم تنها بودم ساکت و بی صدا بودم
قشنگ بودی بچه بودم از آدما جدا بودم
یه حرفی موند توی دلم بهت بگم از روزی که گفتی میرم
خواستم بگم دوستت دارم دوستت دارم دوستت دارم
نه خنده ها نه گریه ها نه اونهمه ترانه و گلایه ها
هیچی به یادت نمیاد نه بوسه و نه کوچه و نه سایه ها
داره میره تا دوباره ساکن اون شبها بشم
تو باغ سرد لحظه هام مترسکی تنها بشم
عمر منم با رفتنت انگاری رو به آخره
منم می خوام عاشق بشم تو رو خدا بگین نره
می خواد بره تنها بره تو فکر راه سفره
آی آدما ستاره ها مسافرا تو رو خدا بگین نره
شیرین ...
حتي آفتاب هم كه بر پوستت بگذرد
من مي سوزم
پاييز از حوالي حوصله ات كه بگذرد
من زرد مي شوم
لباس آبی ات كه از كوچه عبور مي کند
عاشق مي شوم
و تا كفش هاي رفتنت جفت مي شوند
غريب مي مانم
وتنها وقتي گريه اي گمان نمي برم در تو
من سبز مي مانم
كه نيلوفرانه دوستت مي دارم
|
